Старажытныя яўрэйскія могілкі ў Друі выглядаюць як сапраўднае месца сілы.
Згодна з гістарычнай даведкай, створаныя недзе ў 1542 годзе.
Апошняе пахаванне – 1965г, ёсць яшчэ тры ці чатыры (з надпісамі), што датуюцца часамі Другой Сусветнай. Пішуць, што тут пахаваныя і ахвяры яўрэйскага гета Друі 1942-га.
Continue reading
Крыху Наваградку. Быў у першай сталіцы ВКЛ ўпершыню, здаецца.
Вельмі прыемны горад, у якім хочацца жыць.
Горкі, канешне, ніштаватыя для ровара. Але я ўсюды змог заехаць на сваім 1х9 – нідзе не давялося весці ровар угару.
Continue reading
Да Свіцязі дапедаліраваў ужо пасля 22:00. Цьмянела. На велакампе было недзе бліжэй да 130 км.
Спыніўся на турыстычнай стаянцы, дзе і планаваў.
Замак у Любчы быў адной з мэтаў майго роварнага падарожжа Стоўбцы – Кромань – Любча – Наваградак – Свіцязь – Баранавічы.
Кромань – невялікае прыгожае чысцюткае возера на ўскрайку Налібоцкай Пушчы.
Я шмат разоў быў каля яго падчас веламарафону “Налібокі” – арганізатары часцяком робяць КП на беразе гэтага возера.
Зразумеў, што ніколі не быў ані ў Любчы, ані на Свіцязі. Пачаў накідваць маршрут. Спачатку планаваў стартаваць у Дзяржынску, каб болей захапіць Налібоцкую Пушчу – добра, што ўрэшце гэты варыянт адкінуў. Рэальны варыянт маршруту праклаў праз возера Кромань і Наваградак.
Continue reading
У маім дзяцінстве, калі я ўлетку шмат часу бавіў у Баранавічах, не было ў іх ані бульвару Штокераў, ані лодачак.
На тым тыднi з’ездiў на тры днi па Браслаўшчыне.
Спачатку хацеў стартаваць у Друi з цягнiка. Але расклад руху атрымлiваецца такi, што ў лепшым выпадку губляеш яшчэ 2 начы ў цягнiках. I кошт квiткоў атрымлiваецца, зноў жа, у лепшым выпадку, 60BYN. На аўто ж – 100BYN на бензiн i 3,5 гадзiны ў адзiн бок.
Карацей кажучы, даехаў я да Браслава. Пакiнуў аўто на стаянцы каля аўтавакзала пад камерамi i рушыў.
Друя – вельмi прыгожае памежнае мястэчка на самай поўначы Беларусi. За рэчкай (Заходняя Дзвiна, Даўгава) – ужо латвiйская Piedruja.
Тым не менш, беларускiх памежнiкаў у Друi я не заўважыў – анiводнага.
Гарацкi пляж у Браславе не надта ўражвае. Хаця i ёсць сёе-тое абсталяванне – нават пiрс пластыкавы. Але людзi маюць ляжаць на зямлi – хаця б нейкае падабенства шэзлонгаў адсутнiчае.
